Goed gestolen is beter dan slecht gejat

En aan de lezer natuurlijk de keuze wat er hier aan de hand is. Ik weet niet zeker meer waar het in stond, maar het is een verhaal van Charles Bukowski, waarin hij met zijn vrouw meegaat naar het schilderklasje. Inderdaad is mijn versie een gruwelijke rip-off, maar er staan toch zinnen genoeg van mezelf in om me er niet voor te hoeven schamen. Vind ik. Het stamt uit 1991, ik werd er op een morgen in het voorjaar wakker mee en schreef het in één ruk op. Mijn vriendin vroeg me of zij model stond voor de vrouw in kwestie en ik zei dat ik het niet zeker wist, maar ik dacht van niet.
Ik heb later geleerd beter te liegen. Dat hielp trouwens ook niet.

Het verhaal is in het Engels, ja. Zo heb ik het ook geschreven. Daar is geen speciale reden voor, het kwam gewoon op die manier in me op. Ik neem aan dat als mensen vaak in een bepaald medium werken, dat het dan niet zo raar is dat zo ook op die manier gaan denken. Ik heb ook wel eens in het Engels gedroomd, dat mag toch ook wel, hoop ik?

De hieronder staande pdf-lezer stelt me in staat om originele documenten te reproduceren. Ik ben van plan om daar gebruik van te gaan maken om onleesbare manuscripten te publiceren. Misschien doe ik er ook wel een leesbare versie bij. Als ik iedere week een stuk publiceer kom ik deze eeuw wel door.

http://pjcats.nl/wp-content/uploads/2011/04/Art-Class_1991.pdf

This entry was posted in Verhalen. Bookmark the permalink.